ای همه گل های از سرما کبود

خنده هاتان را که از لبها ربود؟

 مهر هرگز اینچنین غمگین نتافت

باغ هرگز این چنین تنها نبود

تاج های نازتان بر سر شکست

باد وحشی چنگ زد در سینه تان

 صبح می خندد خود آرایی کنید

اشکهای یخ زده آیینه تان

رنگ عطر آویزتان بر باد رفت

عطر رنگ آمیزتان نابود شد

 زندگی در لای رگ هاتان فسرد

آتش رخساره هاتان دود شد!

روزگاری شام غمگین خزان

خوشتر از صبح بهارم می نمود

 این زمان حال شما حال من است

ای همه گلهای از سرما کبود!

روزگاری چشم پوشیدم ز خواب

تا بخوانم قصه مهتاب را

 این زمان دور از ملامت های ماه

چشم می بندم که جویم خواب را!

روزگاری یک تبسم یک نگاه

خوشتر از گرمای صد آغوش بود

 این زمان بر هر که دل بستم دریغ

آتش آغوش او خاموش بود

روزگاری هستیم را می نواخت

آفتاب عشق شور انگیز من

 این زمان خاموش و خالی مانده است

سینه از آرزو لبریز من

تاج عشقم عاقبت بر سر شکست

خنده ام را اشک غم از لب ربود

 زندگی در لای رگهایم فسرد

ای همه گلهای از سرما کبود...!

 
نوبهارست و دل من شده باز ديوونه ... گل پونه ، نعنا پونه

سر زد از طرف چمن لاله و گل دونه دونه ... گل پونه ، نعنا پونه

گل سنبل تو دستش پره از گل
گل لاله ، گل پونه ، گل سنبل

نور مهتاب بتاب بر سر راهش
ای ستاره نشونش بده راهش
ای خدا جون تو باش پشت و پناهش
نور مهتاب ، ای ستاره ، ای خدا جون

گل پونه نعنا پونه
نوبهار آمد و شد باز دل من دیوونه
گل پونه ، نعنا پونه
سر زد از طرف چمن لاله و گل گونه گونه
گل پونه ، نعنا پونه

چون خدا دید که باور ننمودند از او
حرف باغ مینو
لاجرم دشت بیاراست برای نمونه
گل پونه ، نعنا پونه

فارغ از خویشتن و بی خبر از هر چه که هست
خل و دیوانه و مست
سوی دولاب شدیم از ره صحرا رونه
گل پونه ، نعنا پونه

کیفمان کوک و مکان دنج و بساطی عالی
جای یاران خالی
هر چه می خواستی آماده بود از آب و دونه
گل پونه ، نعنا پونه

فارغ از غصه دوران و غم اهل و عیال
وز فعان اطفال
ننه جون تشنمونه یا بابا جون گشنمونه
گل پونه ، نعنا پونه

تا به حال  تولدم را داخل  وبلاگم اعلام نکرده  بودم  امسال  هیچ کدوم از دوستان نت
یادشون نبود تولدمه
اینه که خودم برای خودم  تبریک تولد نوشتم

البته با دوسه روز تاخیر

پریسا تولدت مبارک

پری کوچیک من
پری کوچیک من نی لبکش جنس بلور

توی گرگ و میش چشماش صد تا مروارید نور

پری کوچیک من خونه ش تو اقیانوس دور

 واسه اون بستر موجا مثل گهواره و گور

پری کوچیک من فاصله ی بین دو بوسه س

اما بوسه بی خطر نیست همه جا سایه ی کوسه س

پری غمگین من ! طلسم موجا می شکنه

 بوسه ی دوم معجزه رو لبهای منه

صدای نی لبک تو رمز بیداری موجه

عمق اقیانوس رویا با تو هم معنی اوجه